ผลการสำรวจของศูนย์อบรมคริสตศาสนธรรมประเทศไทยพบว่า
วิธีการที่บรรดาเยาวชนใช้เมื่อมีความทุกข์มากที่สุด ก็คือ
การเข้าไปปรึกษาพ่อแม่ ผู้ใหญ่ที่นับถือ คนรอบข้าง พี่น้องในครอบครัว และครู
ซึ่งมีจำนวน 41.12% (227 คน จาก 552 คน)
วิธีปฏิบัติตนอันดับสอง 34.24% (189 คน)
ได้แก่ การพึ่งพระเจ้า ด้วยการสวดภาวนา ไปวัด เฝ้าศีลมหาสนิท
อันดับสาม
ได้แก่ การคิดพิจารณาหาทางออกด้วยตนเอง 12.5% (69 คน)
อันดับสี่
หาอะไรทำให้ลืมความทุกข์ เช่น ดูหนังฟังเพลง เล่นกีฬา เล่นเกมส์ วาดรูป ท่องเที่ยว 5.25% (29 คน) อันดับห้า
อยู่คนเดียว เก็บไว้คนเดียว ไม่อยากพูดกับใคร ปลอบใจตนเอง ให้ความหวังตนเอง 3.09% (17 คน)
ส่วนที่เหลือตอบอื่นๆ
การปฏิบัติตนของเยาวชนเมื่อมีความทุกข์จะเห็นได้ว่า พวกเขาคิดถึงพ่อแม่พี่น้องหรือครอบครัวเป็นอันดับหนึ่ง จากนั้น จึงเข้าหาความช่วยเหลือจากพระเจ้าหรือศาสนา
บทบาทของพ่อแม่หรือครอบครัวยังมีความสำคัญยิ่งสำหรับเยาวชน พวกเขาสำนึกเสมอว่า "ไม่มีใครรักเราจริงเท่าพ่อแม่" แต่อย่างไรก็ดี เนื่องจากพวกเขายังอยู่ในวัยอยากรู้อยากลอง และไม่อยากขัดใจเพื่อน แต่แท้ที่จริงแล้วในใจลึกๆ ของพวกเขาไม่ว่าจะล่องลอยไปไหนมาไหนก็ตาม สุดท้ายก็ต้องกลับมาที่บ้าน เหมือนที่เพลงหนึ่งบอกว่า "กลับบ้านเรารักรออยู่"
พ่อแม่จะต้องให้โอกาสลูกได้พูดคุยถึงความทุกข์ยากลำบากต่างๆ ของพวกเขา พ่อแม่ต้องทำตัวให้ลูกพูกคุยได้ง่ายๆ พระบัญญัติประการที่ 4 ได้ระบุถึงหน้าที่ของบิดามารดาว่า
1. ให้กำเนิดบุตร
2. ให้การอบรมเลี้ยงดูบุตร โดยสำนึกว่าบุตรนั้นคือลูกของพระเจ้า เป็นมรดกที่พระเจ้าประทานให้
3. ปลูกฝังคุณธรรม ความเชื่อศรัทธาในศาสนาให้เป็นมรดกทางจิตใจแก่ลูก
4. จัดหาสิ่งจำเป็นต่อการดำรงชีวิตของบุตรทั้งทางร่างกายและจิตใจ
5. เลือกโรงเรียนที่ตอบสนองต่อความเชื่อทางศาสนาให้บุตร
6.ให้เสรีภาพแ่บุตรในการเลือกอาชีพและวิถีชีวิตของเขา (เทียบ คำสอนฯ ภาค3 ข้อ 2221-2231)
บ้านของคาทอลิกเราจะต้องเป็น "วัดน้อยๆ" เป็นที่ประทับของพระเจ้า ลองสำรวจบ้านของเราดูซิว่าเป็นอย่างไร ด้านภายนอก บ้านของเรามีรูปพระ มีหิ้งพระ รูปนักบุญองค์อุปถัมภ์ไว้เพื่อเตือนใจเราและลูกของเราไหม ทางด้านชีวิตความเป็นอยู่ บ้านของเรามีการสวดภาวนาพร้อมกันบ้างไหม ก่อนหลังอาหาร ก่อนเดินทาง ก่อนการทำกิจการสำคัญๆ มีการสวดหรือสอนให้สวดบ้างไหม วันอาทิตย์ไปวัดร่วมมิสซาฯพร้อมๆ กันไหม มีการฉลองวันเกิดและฉลองนักบุญองค์อุปถัมภ์ไหม ไปฉลองวัดหรือแสวงบุญในที่ต่างๆ ไหม ไปร่วมเสกป่าช้าบ้างไหม ฯลฯ
พระเจ้าทรงฝากลูกๆ ของพระองค์ไว้ให้อยู่ในความคุ้มครองดูแลของพ่อแม่ ลูกๆ ยังต้องการพ่อและแม่เสมอ ไม่มีใครมาแทนพ่อแม่ได้ ในเวลาเดียวกัน พ่อแม่ต้องไม่ซ้ำเติม แต่พร้อมที่จะปลอบโยนและให้กำลังใจลูกเสมอ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น